Vraag
Hoe kunnen we komen tot grotere “shared caseload”?
Beschrijving probleem
Binnen team midden noolim zijn er ongeveer 135 lopende dossiers. Het team bestaat uit elf medewerkers (1 fulltime, 2 driekwart, 7 halftime, 1 kwart en 6h psychiater ). De dossiers zijn verdeeld over 10 medewerkers. Er zijn een heel aantal dossiers die bij opstart van noolim overgedragen zijn van de reeds bestaande psychiatrische thuiszorg (ontstaan vanuit het ziekenhuis opzc). Dit zijn vaak zeer langdurige begeleidingen. De begeleiders (behandelaars) dragen de dossiers vrijwel alleen. De wekelijkse teamvergadering is het enige moment dat er informatie wordt uitgewisseld over de lopende begeleidingen. Er zijn geen andere momenten dat het team samenkomt voor briefing of overleg . Sinds kort is er wel tweewekelijks een intervisiemoment waarin ruimte is voor allerlei thema’s die leven
Gevolg - effect
Verscheidene cliënten krijgen al jarenlang dezelfde hulpverlener aan huis. Er ontstaat een zekere vertrouwdheid en band tussen deze mensen. Bij sommige cliënten groeit er een zekere gehechtheid die het mogelijks moeilijk maakt verlofperiodes, langdurige afwezigheid of afronding van begeleiding te overbruggen. Dit is een moeilijkheid op niveau van de cliënt/gebruiker. Daarenboven voelt de hulpverlener die binnen deze exclusieve band de cliënt tracht te ondersteunen zich vaak ook erg verantwoordelijk. Deze verantwoordelijkheid kan gaan over het welzijn van de cliënt maar ook over het proces van de behandeling. De verantwoordelijkheid is er één die alleen gedragen wordt, hoewel men weet dat dit ingebed zit binnen de noolim-teamwerking en de supervisie van de arts. Een ander risico bij langdurige begeleidingen is het uit oog verliezen van herstel-en rehabilitatiedoelstellingen.
Wat de complexe casussen betreft (bijvoorbeeld ernstige persoonlijkheidsproblematiek, zorgwekkende zorgmijders,…) is het eveneens zo dat één persoon de contacten onderhoudt en nadenkt over de geschikte interventies. Zeker bij ernstige problematieken met destructief gedrag (agressie, zelfbeschadiging, suïcidaliteit,…) is het zwaar om dragen voor een individu
To do
1) Er kan overwogen worden taken op te delen, gekoppeld aan discipline of deskundigheid. Dit zou inhouden dat verschillende begeleiders bij dezelfde cliënt zouden komen om verschillende dingen te doen. Bijv. sociaal-administratieve thema’s bekijken, praktische problemen aanpakken, psychologische thema’s opnemen,… Op deze manier hebben verschillende mensen vanuit een andere invalshoek contacten met één en dezelfde cliënt. Mogelijks vervolledigt dit de kijk op de persoon en geeft dit nieuwe perspectieven op aanpak en behandeling. Daarenboven is het geheel meer gedragen.
2) Men zou kunnen nieuwe dossiers opstarten met duo’s. Dit wil zeggen dat begeleiders steeds met twee een dossier opvolgen. Op deze manier wordt er automatisch meer overlegd en worden er perspectieven uitgewisseld. Ook kan men gemakkelijker ventileren als gesprekken belastend zijn geweest. Dit geeft ook een meer gedragen gevoel. Er is daarnaast minder exclusiviteit binnen de relatie waardoor de band of relatie met de hulpverlener een secundair gegeven blijft. Mogelijks is er zo meer focus op de doelstellingen
Hyperlink
Thema
Opstart en verdere ontplooiing van mobiele teams
Subrubriek - topic
multidisciplinaire teamwerking
Referentie - contact
Ilse Colen
Mobiel team
2b
Project
Noolim
Buitenlandse stage - plaats
Birmingham (AOT Matthews Centre)
Datum
oktober 2014
